اگر آن سارایزدی بدست آرد دل ما را *** به لبخند ترش بخشم ،تن و جان و سرو و پا را
جوانمردی به آن باشد که ملک خویشتن بخشی *** نه چون حافظ که می بخشد سمرقند و بخارا را.