۱۳۸۷ تیر ۲۸, جمعه

نقاشي روي ديوار بود
اي کاش کودک بودم تا از ته دل مي خنديدم نه اينکه مجبور باشم همواره تبسمي تلخ بر لب داشته باشم
اي کاش کودک بودم تا در اوج ناراحتي و درد با يک بوسه همه چيز را فراموش مي کرد

هیچ نظری موجود نیست: